Μυκητίαση των ποδιών – συμπτώματα και θεραπεία

Μυκητίαση των ποδιών (Δερματοφύτωση, Tinea pedis) είναι μια δερματική ασθένεια των ποδιών που προκαλείται από παθογόνους ή ευκαιριακούς μύκητες. Οι αλλαγές του δέρματος στα πόδια χαρακτηρίζονται από ξεφλούδισμα που συνοδεύεται από κνησμό. Σε σοβαρές βλάβες, με φόντο κόκκινο και πρησμένο δέρμα, εμφανίζονται διαβρώσεις και βαθιές ρωγμές στα πέλματα και στα κενά μεταξύ των δακτύλων, που συνοδεύονται από πόνο και δυσκολεύουν το περπάτημα.

Ο κωδικός International Classification of Diseases, 10th Revision (ICD-10) είναι B35.3.

Η έλευση των σύγχρονων αντιμυκητιασικών έχει βελτιώσει την επιδημιολογική κατάσταση, αλλά η μυκητίαση των ποδιών παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα στη δερματοφλεβίτιδα. Η χρήση ορισμένων φαρμάκων είναι περιορισμένη για ηλικιωμένους και ασθενείς με χρόνιες ασθένειες.

Επιπολασμός μυκητιάσεων των ποδιών. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), περίπου το ένα τρίτο του παγκόσμιου πληθυσμού πάσχει από μυκητιάσεις, από τις οποίες οι μυκητιάσεις των ποδιών είναι οι πιο συχνές. Η επίπτωση αυξάνεται κάθε χρόνο.

Σύμφωνα με τους δερματολόγους, το 10-20% του ενήλικου πληθυσμού πάσχει από μυκητιάσεις των ποδιών. Η νόσος εμφανίζεται 2 φορές συχνότερα στους άνδρες από ό,τι στις γυναίκες και συχνότερα σε ηλικιωμένους από ότι στους νέους. Σε ηλικία άνω των 70 ετών καταγράφεται μυκητίαση των ποδιών σε κάθε δεύτερο ασθενή, η οποία συνοδεύεται από αύξηση των συνοδών μεταβολικών και αγγειακών αλλαγών (σακχαρώδης διαβήτης, κιρσοί κ.λπ.). Οι μυκητιάσεις στα πόδια διαγιγνώσκονται όλο και περισσότερο στα παιδιά.

Εκατομμύρια άνθρωποι προσβάλλονται σήμερα από αυτή την ασθένεια. Οι εργαζόμενοι σε πολλά επαγγέλματα κινδυνεύουν: ανθρακωρύχοι, αθλητές και στρατιωτικό προσωπικό.

Αιτίες μυκητίασης των ποδιών. Οι πιο συχνές αιτίες μυκητιάσεων στα πόδια είναι οι δερματομύκητες: Trichophyton rubrum (90%), Trichophyton mentagrophytes και σπανιότερα, Epidermophyton. Μερικές φορές η μυκητίαση των ποδιών μπορεί να προκληθεί από μύκητες του γένους Candida.

Παράγοντες κινδύνου για μυκητίαση των ποδιών:

• Εξωγενές (εξωτερικό): μικροτραύμα του δέρματος των ποδιών (κάλοι, καλαμπόκι), ρωγμές, αυξημένη εφίδρωση, φορώντας στενά παπούτσια, παπούτσια από τεχνητά υλικά, μη τήρηση κανόνων προσωπικής υγιεινής, ακανόνιστο πλύσιμο ποδιών και κακό στέγνωμα με πετσέτα.
• Ενδογενής (εσωτερική): κιρσοί και βλαστική-αγγειακή δυστονία, που οδηγεί σε ανεπαρκή παροχή αίματος στο δέρμα των ποδιών. υποβιταμίνωση; Λήψη γλυκοκορτικοστεροειδών, κυτταροστατικών, αντιβακτηριακών φαρμάκων και φαρμάκων οιστρογόνων-προγεσταγόνων, που μειώνουν τη γενική ανοσία του οργανισμού.

Η μόλυνση με μυκητιάσεις των ποδιών μπορεί να προέλθει απευθείας από ένα άρρωστο άτομο, αλλά μπορεί επίσης να μεταδοθεί μέσω της επαφής και της οικιακής επαφής (στην πισίνα, το μπάνιο, το γυμναστήριο, μέσω παπουτσιών, πετσετών, χαλιών κ.λπ.).

Εάν παρατηρήσετε παρόμοια συμπτώματα, επικοινωνήστε με το γιατρό σας. Μην κάνετε αυτοθεραπεία - είναι επικίνδυνο για την υγεία σας!

Συμπτώματα μυκητίασης των ποδιών

Τα κύρια συμπτώματα της μυκητίασης των ποδιών:

• φαγούρα?
• μικρές ρωγμές?
• ερύθημα;
• Ξεφλούδισμα;
• Πλήγμα;
• κερατινοποίηση του δέρματος?
• δυσάρεστη και πικάντικη μυρωδιά.
• κάψιμο, οδυνηρές αισθήσεις.

Τα πρώτα σημάδια μυκητίασης των ποδιών εμφανίζονται με τη μορφή κνησμού και καψίματος στις μεσοδακτύλιες πτυχές των ποδιών, το δέρμα αρχίζει να ξεφλουδίζει, σκάει, κοκκινίζει και εμφανίζονται σημάδια πρηξίματος και φλεγμονής. Επιπλοκές μπορεί να εμφανιστούν με τη μορφή εξανθήματος από την πάνα και δερματικού εκζέματος.

Τύποι μυκητιάσεων των ποδιών:

• διαγράφεται – εκδηλώνεται με μέτρια φαγούρα και υπεραιμία (κοκκινίλα) του δέρματος.
• οξεία - συνοδεύεται από σοβαρό κνησμό και δερματικές βλάβες με τη μορφή ρωγμών.
• Μυκητίαση των νυχιών (ονυχομυκητίαση) – εκδηλώνεται με βλάβη στις πλάκες των νυχιών, οι οποίες γίνονται παχιές και αλλάζουν χρώμα.

• σαν πάνα - σχηματίζονται υγρές κηλίδες.
• Ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα - εμφανίζονται ελασματοειδείς φολίδες.
• υπερκερατωτική - συνοδεύεται από εξανθήματα με τη μορφή βλατίδων και πλακών στις καμάρες των ποδιών.
• δυσιδρωτικό – εμφανίζεται με την ανάπτυξη οιδήματος, περιοχών που κλαίνε και φυσαλίδων.

Παθογένεση μυκητίασης των ποδιών

Το δέρμα είναι το μεγαλύτερο όργανο στο ανθρώπινο σώμα, αντιπροσωπεύοντας το 15% του συνολικού σωματικού βάρους. Εκτελεί πολλές λειτουργίες, το πιο σημαντικό, προστατεύει το σώμα από τις επιδράσεις εξωτερικών παραγόντων φυσικής, χημικής και βιολογικής φύσης, από την απώλεια νερού και επίσης συμμετέχει στη θερμορύθμιση. Το δέρμα αποτελείται από τρία στρώματα: επιδερμίδα, χόριο και υποδόριο λίπος.

Η επιδερμίδα (εξωτερικό στρώμα του δέρματος) είναι το κύριο εμπόδιο για τη διείσδυση των μυκήτων στο δέρμα. Είναι ένα πολυστρωματικό, κερατινοποιητικό πλακώδες επιθήλιο, το οποίο με τη σειρά του αποτελείται από πέντε στρώματα και λειτουργεί ως φραγμός. Τα κερατινοκύτταρα είναι τα κύρια κύτταρα της επιδερμίδας. Περιέχουν την πρωτεΐνη κερατίνη, η οποία σχηματίζει το εξωτερικό στρώμα του δέρματος και του δίνει ελαστικότητα και δύναμη. Τα κερατινοποιημένα κύτταρα της επιδερμίδας απολεπίζονται συνεχώς.

Οι δερματομύκητες παράγουν ένζυμα - κερατινάσες που καταστρέφουν την κερατίνη. Αυτό κάνει τους μύκητες να διεισδύσουν στα επιφανειακά στρώματα του δέρματος και να επιμείνουν εκεί. Το κυτταρικό τοίχωμα των δερματομυκήτων περιέχει μανάνες, ουσίες που μπορούν να καταστείλουν την τοπική κυτταρική ανοσία. Ο μύκητας T. rubrum εμποδίζει τον πολλαπλασιασμό των κερατινοκυττάρων μέσω της δράσης των μανανών, που επιβραδύνει την απολέπιση των κεράτινων φολίδων από την επιφάνεια του δέρματος και οδηγεί σε χρόνια πορεία μόλυνσης.

Ταξινόμηση και στάδια ανάπτυξης της μυκητίασης των ποδιών

Ταξινόμηση ανάλογα με το παθογόνο:

• Κερατομυκητίαση (πιτυρίαση versicolor).
• Δερματοφυτίαση (μικροσπορία, επιφανειακή τριχοφύτωση, μυκητίαση των ποδιών, μυκητίαση λείου δέρματος, μυκητίαση βουβωνικών πτυχών, ονυχομυκητίαση).
• Καντιντίαση (καντιντίαση δέρματος, νυχιών).
• Βαθιές μυκητιάσεις (βλαστομυκητίαση, σποροτρίχωση, χρωμομυκητίαση).

Ταξινόμηση σύμφωνα με το ICD-10:

• B35.1 – Μυκητίαση των νυχιών.
• B35.2 – Μυκητίαση των χεριών.
• B35.3 – Μυκητίαση των ποδιών.
• B37.2 – Καντιντίαση του δέρματος και των νυχιών.

Ταξινόμηση ανά εντοπισμό:

• Μυκητίαση του δέρματος.
• Μυκητίαση των ρυτίδων.
• Μυκητίαση των χεριών.
• Μυκητίαση των ποδιών (ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα, υπερκερατωτική, ενδοτριβώδης, δυσιδρωτική μορφή).
• Ονυχομυκητίαση (άπω, επιφανειακή, εγγύς).

Ταξινόμηση ανά κλινική:

• Διαγραμμένη φόρμα εκδηλώνεται με ξεφλούδισμα των μεσοδακτυλικών πτυχών III–IV των ποδιών. Μικρό ξεφλούδισμα μπορεί επίσης να συμβεί στα πέλματα και στις πλευρές των ποδιών.
• Intertriginous μορφήεκδηλώνεται με υπεραιμία στις μεσοδακτυλικές πτυχές των ποδιών, είναι επίσης δυνατή η εμφάνιση φυσαλίδων, γεγονός που οδηγεί στο σχηματισμό διαβρώσεων και ρωγμών. Ο κνησμός και το κάψιμο σημειώνονται υποκειμενικά.
• Με δυσιδρωτική μορφή Ομαδοποιημένες φουσκάλες εμφανίζονται στο δέρμα των τόξων και στις πλευρικές επιφάνειες των ποδιών. Εμφανίζονται πιο συχνά σε υγιές δέρμα, στη συνέχεια αυξάνονται σε μέγεθος, συγχωνεύονται και σχηματίζουν μεγαλύτερες φουσκάλες πολλαπλών θαλάμων. Όταν ανοίγουν οι φουσκάλες, σχηματίζονται διαβρώσεις.
• Ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα-υπερκερατωτική μορφή που χαρακτηρίζεται από τοπική ή εκτεταμένη πάχυνση της κεράτινης στιβάδας των πλάγιων και πελματιαίων επιφανειών των ποδιών. Οι πληγείσες περιοχές του δέρματος καλύπτονται με μικρά λέπια που μοιάζουν με πιτυρίαση. Το ξεφλούδισμα είναι ιδιαίτερα αισθητό στις πτυχές του δέρματος. Οι ρωγμές προκαλούν πόνο κατά το περπάτημα.

Η ταξινόμηση ανά κλινικές είναι πολύ βολική από πρακτική άποψη για τον καθορισμό περαιτέρω τακτικών θεραπείας και την παρακολούθηση του ασθενούς.

Ο αιτιολογικός παράγοντας της νόσου μπορεί να εκτιμηθεί με βάση την κλινική εικόνα. Για παράδειγμα, η δυσιδρωτική μορφή εμφανίζεται συχνά σε μυκητιάσεις των ποδιών που προκαλούνται από το Trichophyton mentagrophytes var. μεσοδακτυλική, η πλακώδης υπερκερατωτική μορφή σχετίζεται συχνότερα με το T. rubrum, η χρόνια πορεία και η εκτεταμένη διαδικασία είναι χαρακτηριστικά των ευκαιριακών μυκήτων Candida spp. και Aspergillus.

Επιπλοκές μυκητίασης των ποδιών

• Αλλεργία στους μύκητες. Υπό την επίδραση μυκήτων, εμφανίζεται πολυσθενής ευαισθητοποίηση, δηλαδή h. Το σώμα γίνεται πιο ευαίσθητο στα απόβλητα των μυκήτων που είναι ξένα για εμάς και έχουν ισχυρά αλλεργιογόνα. Ο οργανισμός αντιδρά πιο έντονα, κάτι που εκδηλώνεται με διάφορα δερματικά εξανθήματα και αντιδράσεις, καθώς και με χρόνιες παθήσεις αλλεργικής φύσης, όπως το δερματικό έκζεμα. Η ανάπτυξη ή επιδείνωση παθολογιών όπως το βρογχικό άσθμα, η αλλεργική δερματίτιδα, η σμηγματορροϊκή δερματίτιδα και η ψωρίαση είναι πιθανή. Επιπλέον, επαγγελματικές αλλεργικές επιπλοκές και δυσανεξία στα φάρμακα μπορεί να εμφανιστούν πιο συχνά.

• Πυόδερμα - φλυκταινώδεις δερματικές παθήσεις (κυτταρίτιδα, λεμφαγγειίτιδα, φλεγμονές και οστεομυελίτιδα των οστών των ποδιών), οι οποίες μπορεί να οδηγήσουν σε βαθιές δερματικές πληγές που δεν επουλώνονται μακροπρόθεσμα. Το πυόδερμα εμφανίζεται όταν τα βακτήρια εισέρχονται εύκολα μέσω διαβρώσεων και ρωγμών στο δέρμα (η «πύλη της μόλυνσης»). Ταυτόχρονα, η θερμοκρασία ανεβαίνει, εμφανίζεται αδυναμία και κακουχία, που απαιτεί άμεση χειρουργική διόρθωση.
• Αύξηση των ιογενών επιπλοκών με τη μορφή κονδυλωμάτων λόγω υπερκεράτωσης και ρωγμών. Ο λόγος είναι η παραβίαση της προστατευτικής λειτουργίας του δέρματος, η οποία το καθιστά πιο ευαίσθητο σε λοιμώξεις, συμπεριλαμβανομένων των ιογενών.
• Γενική μείωση της ανοσίας και εξασθενημένη μικροκυκλοφορία στα κάτω άκρα σε ασθενείς με συνοδά σωματικά νοσήματα όπως σακχαρώδης διαβήτης και κιρσοί.
• Εξάπλωση της νόσου στα νύχια και το δέρμα των χεριών. Όταν εμφανίζεται ο μύκητας των νυχιών, εμφανίζεται παραμόρφωση, εισδύοντας νύχι, παναρίτιο (πυώδης φλεγμονή του ιστού των δακτύλων), παρωνυχία (φλεγμονή της περιγόντιας πτυχής) και πλήρης αποκόλληση των πλακών των νυχιών.
• Επιδείνωση της ποιότητας ζωής. Οι οξείες μορφές μυκητίασης των ποδιών είναι επώδυνες, δυσκολεύουν τη χρήση παπουτσιών και συνοδεύονται από ανάπτυξη λεμφαδενίτιδας με κακή γενική κατάσταση και πυρετό.

Διάγνωση μυκητίασης των ποδιών

Η διάγνωση της μυκητίασης των ποδιών βασίζεται στα παράπονα του ασθενούς, το ιατρικό ιστορικό, την κλινική εικόνα και τα εργαστηριακά αποτελέσματα. Οι μυκητιάσεις των ποδιών είναι από τις ασθένειες που απαιτούν απολύτως εργαστηριακό έλεγχο για την επιβεβαίωση της κλινικής διάγνωσης.

Η κύρια μέθοδος για την επιβεβαίωση της διάγνωσης της μυκητίασης των ποδιών είναι η μικροσκοπική εξέταση και καλλιέργεια. Το υλικό είναι νιφάδες δέρματος που ξύνονται από τη βλάβη στο δέρμα με νυστέρι ή γυαλί. λιγότερο συχνά, χρησιμοποιείται δοκιμή κολλητικής ταινίας.

Εργαστηριακή διάγνωση Οι μυκητιάσεις περιλαμβάνουν τη μικροσκοπική και πολιτισμική εξέταση του υλικού για μύκητες. Μικροσκοπική εξέταση είναι μια ρητή μέθοδος για τη διάγνωση παθογόνων που καθιστά δυνατή την αναγνώριση της δομής των μυκήτων μέσα σε λίγες ώρες. Η μικροσκοπική εξέταση μπορεί να αποκαλύψει μυκητιακά στοιχεία με τη μορφή μυκηλιακών νημάτων και σπορίων. Το μειονέκτημα της μεθόδου είναι ότι μπορούν να ληφθούν τόσο ψευδώς θετικά όσο και ψευδώς αρνητικά αποτελέσματα, κάτι που εξαρτάται από πολλούς παράγοντες: την τεχνική λήψης υλικού, τις ιδιαιτερότητες αποθήκευσης και μεταφοράς κ.λπ.

Μέθοδος καλλιέργειας είναι η πιο ακριβής διαγνωστική μέθοδος που καθιστά δυνατό τον εντοπισμό του τύπου του μύκητα και τη συνταγογράφηση παθογενετικής θεραπείας. Για να προετοιμαστεί για την ανάλυση, ο ασθενής δεν συνιστάται να χρησιμοποιεί μόνο αντιμυκητιακά φάρμακα για 1 μήνα.

Κατά τη συνταγογράφηση συστηματικής αντιμυκητιακής θεραπείας, αυτό συνιστάται βιοχημική εξέταση αίματος για τον προσδιορισμό του επιπέδου χολερυθρίνης, AST και ALT σε σχέση με την ανάγκη παρακολούθησης της λειτουργίας του ήπατος και της χοληφόρου οδού, καθώς και για την πρόληψη πιθανών επιπλοκών.

Διαφορική διάγνωση μυκητίασης των ποδιών:

• Η μορφή του ακανθοκυτταρικού καρκινώματος διαφοροποιείται από την ψωρίαση, το έκζεμα και το κερατόδερμα.
• Η μεσοδακτυλική μορφή διακρίνεται από το κηρίο, το εξάνθημα της πάνας και την καντιντίαση.
• Η δυσιδρωτική μορφή διαφοροποιείται από την παλαμοπελματιαία φλυκταινίαση.

Θεραπεία μυκητιάσεων των ποδιών

Η θεραπεία πρέπει να πραγματοποιείται υπό την επίβλεψη δερματολόγου.

Το κύριο καθήκον στην καταπολέμηση των μυκητιάσεων των ποδιών είναι ο έγκαιρος εντοπισμός, η ανίχνευση και η αντιμετώπισή τους πριν από την ανάπτυξη μύκητα των νυχιών, ο οποίος απαιτεί μεγαλύτερη και πιο περίπλοκη θεραπεία (συστημική αντιμυκητιακή θεραπεία). Ταυτόχρονα, είναι σημαντικό να υπάρχουν αποτελεσματικά φάρμακα που ανταποκρίνονται στα σύγχρονα κλινικά χαρακτηριστικά των μυκητιάσεων του ποδιού.

Πριν ξεκινήσει η θεραπεία μιας ασθένειας, ο δερματολόγος επιλέγει μεταξύ των πιθανών θεραπευτικών επιλογών. Στις περισσότερες περιπτώσεις, τα φάρμακα συνταγογραφούνται για τοπική χρήση. Η βάση της θεραπείας είναι η χρήση αντιμυκητιασικών με ποικίλα αποτελέσματα. Φάρμακα και φάρμακα που βελτιώνουν την κυκλοφορία του αίματος χρησιμοποιούνται επίσης για την εξάλειψη των κύριων συμπτωμάτων:

• Αντιμυκητιασικά για εξωτερική θεραπεία: Εφαρμόστε εξωτερικά 1-2 φορές την ημέρα για 4 εβδομάδες.
• Με σοβαρή υπερκεράτωση των ποδιών, πραγματοποιείται πρώτα θεραπεία απολέπισης: ένα φάρμακο από την ομάδα παραγώγων αζόλης, μία φορά την ημέρα για 3-4 ημέρες, το οποίο δρα ως κερατολυτικό, δηλαδή αφαιρεί το τραχύ στρώμα, προετοιμάζοντας έτσι το δέρμα και βελτιώνοντας τη διείσδυση αντιμυκητιασικών φαρμάκων στο χόριο.
• Εάν υπάρχουν φυσαλίδες, χρησιμοποιήστε υγρό Castellani. Το διάλυμα εφαρμόζεται εξωτερικά 1-2 φορές την ημέρα για 2-3 ημέρες. Στη συνέχεια, τα συνδυασμένα φάρμακα συνταγογραφούνται εξωτερικά δύο φορές την ημέρα για 7-10 ημέρες.
• Εάν ο κνησμός είναι σοβαρός, συνταγογραφούνται αντιισταμινικά: αναστολείς ισταμίνης Η₁-Υποδοχείς – παράγωγο αιθανολαμίνης 0,001 g 2 φορές την ημέρα από το στόμα για 10-15 ημέρες.
• Απολυμάνετε τα παπούτσια μία φορά το μήνα μέχρι να θεραπεύσουν πλήρως. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ένα σπρέι του οποίου το δραστικό συστατικό είναι το μεθοθειικό ενδεκυλεναμιδοπροπυλτριμόνιο.
• Εάν επηρεαστούν οι πλάκες των νυχιών, η συστηματική αντιμυκητιακή θεραπεία πρέπει να συνταγογραφείται από το στόμα για περίοδο 3 έως 4 μηνών. Αυτή η θεραπεία απαιτεί επίβλεψη από δερματολόγο, καθώς η αυτοθεραπεία μπορεί να οδηγήσει σε επιπλοκές στα εσωτερικά όργανα, κυρίως στο ήπαρ, στους χοληφόρους πόρους, στο στομάχι, καθώς και σε αναποτελεσματικότητα της θεραπείας και σχηματισμό αντίστασης στη θεραπεία.

Είναι απαραίτητο να αντιμετωπιστούν οι μυκητιάσεις των ποδιών, επειδή εάν ο μύκητας έχει εγκατασταθεί στο δέρμα, δεν έχει πού να πάει χωρίς θεραπεία, πράγμα που σημαίνει ότι τα απόβλητα του μύκητα εισέρχονται πάντα στους περιβάλλοντες ιστούς και το αίμα, γεγονός που οδηγεί σε ευαισθητοποίηση του σώματος και ανάπτυξη χρόνιων ασθενειών αλλεργικής φύσης.

Η παρουσία μυκήτων υποδηλώνει μειωμένη ανοσία και το δέρμα που έχει υποστεί βλάβη από μυκητίαση πρακτικά δεν εκτελεί προστατευτική λειτουργία. Αυτό σημαίνει ότι δημιουργούνται όλες οι προϋποθέσεις για την προσθήκη βακτηριακής λοίμωξης.

Ένας ασθενής με μυκητίαση των ποδιών είναι ενεργή πηγή μόλυνσης για τους ανθρώπους γύρω του και ιδιαίτερα για τα μέλη της οικογένειας. Επομένως, η θεραπεία σε αυτή την περίπτωση είναι ένα αποτελεσματικό μέσο πρόληψης μυκητιάσεων σε υγιείς συγγενείς και ανθρώπους γύρω του.

Ένα ευνοϊκό περιβάλλον για την ανάπτυξη μυκητιασικών λοιμώξεων στο δέρμα των ποδιών είναι ένα υγρό περιβάλλον. Επομένως, πρέπει να προσπαθήσετε να διατηρείτε το δέρμα των ποδιών σας πάντα στεγνό. Για να το κάνετε αυτό, πρέπει να πλένετε τα πόδια σας με σαπούνι κάθε βράδυ και να στεγνώνετε το δέρμα σας με μια χαρτοπετσέτα μιας χρήσης, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στο χώρο ανάμεσα στα δάχτυλά σας.

Πρόβλεψη. Πρόληψη

Η πρόγνωση των δερματικών μυκητιάσεων εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το στάδιο της νόσου στο οποίο ξεκίνησε η θεραπεία. Αν λοιπόν παρατηρήσετε αλλαγές στο δέρμα σας, δεν πρέπει να καθυστερήσετε να επισκεφθείτε τον γιατρό. Με έγκαιρη και σωστή αντιμετώπιση των μυκητιάσεων των ποδιών Πρόγνωση ευνοϊκή: υπάρχει πλήρης ανάρρωση από τη μυκητιασική λοίμωξη, ο ασθενής αναρρώνει.

Εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία, ο μύκητας μπορεί να οδηγήσει σε επιπλοκές που όχι μόνο παραμορφώνουν το σχήμα των νυχιών, αλλά επηρεάζουν και την κατάσταση ολόκληρου του σώματος.

Πρόληψη Μυκητιασική λοίμωξη:

1. Η δημόσια πρόληψη περιλαμβάνει τη θεραπεία δημόσιων χώρων: λουτρά, σάουνες, πισίνες, ντους. Τα πατώματα, ο εξοπλισμός και τα οικιακά είδη πρέπει να απολυμαίνονται. Το προσωπικό και τα άτομα που επισκέπτονται συχνά δημόσια λουτρά, σάουνες κ.λπ. θα πρέπει να υποβάλλονται σε τακτικές προληπτικές εξετάσεις.

2. Πρωτογενής προσωπική πρόληψη:

   • Όταν επισκέπτεστε δημόσιους χώρους, τηρείτε τους κανόνες προσωπικής υγιεινής.
   • Αποφύγετε τη φθορά και τη συνεχή υγρασία στο δέρμα και τα νύχια των ποδιών.
   • Φοράτε χαλαρά, άνετα παπούτσια.
   • Αποφύγετε την επαφή με μολυσμένα άτομα.

3. Δευτερεύουσα προσωπική πρόληψη:

   • Διατηρήστε ένα σύστημα υγιεινής για το δέρμα των ποδιών.
   • απολυμάνετε τα παπούτσια, τα ντους και τα μπάνια.
   • αύξηση της ανοσίας.